انواع نحوه نصب ORDS

به دو صورت مي توان ORDS را پياده سازي كرد (Standard , Advanced)

در روش استاندارد براي محيط هاي داخل سازماني مورد استفاده مي گردد (مي توان بر وي يستر اينترنت و اينترانت در خارح از سازمان نيز استفاده كرد) نياز به يك J2ee Web Container مي باشد. در اين جا نياز به اعمال عمليات بر روي درخواستها از خارج يك فايروال وجود ندارد و كلاينت هااز طريق مرورگر(Browser) در خواست ها را بواسطه Web Container به ديتابيس مي رسانند.

در روش پيشرفته كه براي ارتباط هايي كه در بستر اينترنت هستند مورد استفاده قرار مي گيرد بين كلاينت ها و Web Container يك وب سرور قرار مي گيرد كه نقش Proxy server را نيز مي تواند ايفا كند. در اين جا ORDS  در داخل يك فايروال نصب مي شود و HTTP Listener در خارج ار فايروال نصب شده است. درخواست ها به يك وب سرور خارجي فرستاده مي شود و پس از عبور از فايروال به ORDS مي رسد.

 

جدول مقايسه قابليت های Web Listener

قابليت ها

ORDS

EPG

OHS

مسير فايلها/تصاوير

بصورت File system

داخل ديتابيس

بصورت File system

گزينه هاي پيكربندي

بصورت گرافيكي از نسخه 2.0 و بالاتر، صفحه كنترل ادمين

پارامترهاي ديتابيس

Database Access Descriptor (DAD)

تنظيمات Connection Pool 

JDBC connection parameters

SHARED_SERVERS; MAX_SHARED_SERVERS

Min/MaxSpareServers; MaxClients

RESTful Web Services

بله از نسخه 2.0 و بالاتر

خير

خير

پشتيباني از چندين ديتابيس

بله، شامل RAC مي باشد

خير

بله، شامل RAC مي باشد

Virus scan

بله، تعامل با ICAP server

خير

خير

PDF printing

بله، از نسخه 2.0 و بالاتر پشتيباني از FOP

خير

خير

محيط پيشنهادي

بله،كل محيط ها

فقط براي توسعه

بله،كل محيط ها

 

محيط هاي كاري

در چرخه عمر توسعه نرم افزار، اوراكل به شدت توصيه مي كند كه محيط هاي مختلفي براي Development, Test / QA , Production داشته باشيم. بهترين حالت بدين گونه مي باشد كه در محيط هاي Test و Production اوراكل اي پكس بصورت "Runtime Only"  نصب شود. كامپاننت هاي Application Builder  , SQL Workshop را از محيط هاي Test و Production  حذف كنيد و توسعه دهندگان (برنامه نويسان) را مجاب كنيد كه تمام تغييرات را بصورت مستقيم بر روي محيط Development انجام دهند. بهتر است توسعه دهندگان تمام اپليكشين ها و فايلهاي مورد نياز را بررسي كرده و سپس درون سيستم كنترل ورژن (source control system) قرار دهند و در ادامه مسئول اجراي اسكريپت ها يا (DBAs) از سيستم كنترل ورژن، اسكريپت ها را خارج كرده و بر روي ديتابيس Test و Production   اجرا نمايند. در شكل زير يك محيط ديگر به نام Integration Test نيز وجود دارد كه  اوراكل اي پكس بصورت كامل بر روي آن نصب شده و نقش واسط و هماهنگ كننده بين محيط هاي Development و Production را ايفا مي كند ولي بسته به نوع عملكرد مي توان آنرا حذف كرد و مراحل از طريق خود Test انجام شود.

نکته: تجربه نشان داده است که اگر سه محیط Development,Test, Production ما از یک نوع Web Listener استفاده نماید در هنگام خطایابی و استفاده از ویژگی ها بهتر می توان عمل کرد زیرا همه از خصوصیات یکسان برخوردار می باشند.

 

 

نحوه ارتباط

شما مي توانيد با كمك وب سرويس (Web Services) يا اينكه از طريق Oracle Database Links  ارتباط ديتابيس ها و سيستم هاي خارج از سازمان را با اپليكيشن هاي خود برقرار كنيد.

 

فضاي چند كاره (Multi-Tenancy)

اوراكل اي پكس با يك ديتابيس مي تواند ميزبان بسيار زيادي از كاربران و اپليكيشن ها باشد. توسعه دهندگان بر روي يك محيط اختصاصي كه آن را workspace  مي نامند, توسعه و ايجاد اپليكيشن ها را  بر روي يك اسكيما يا چندين اسكيما ي ديتابيسي  انجام مي دهند. اين طراحي انعطاف پذير، يك ديتابيس تنها را همانند (Platform as a Service" (PaaS"  فعال كرده و در نتيجه قابليت يك ميزبان اينترانت را براي داخل سازمان و يا سرويس ميزبان اينترنت را فراهم مي كند. بطور معمول براي هر بخش در يك سازمان يك workspace   اختصاص داده مي شود و توسعه دهندگان هر بخش فقط دسترسي به محيط كاري و آبجكت هاي ديتابيسي خود را دارند.

 

معماري Oracle APEX (قسمت اول)

مرجع:

http://www.oracle.com/technetwork/developer-tools/apex